Onder hoeveel lagen zit jij verscholen?

Onder hoeveel lagen zit jij verscholen?

Zoals ik het zie worden we puur geboren. We zijn wie we zijn en dan worden we letterlijk meteen toegedekt door laagjes stof. Daarna gaat dit figuurlijk verder met boodschappen die we ontvangen van de buitenwereld. We leren hoe we moeten gedragen om aandacht te krijgen, gezien te worden en liefde te ontvangen. Door al die lagen eigen te maken sta je steeds verder van jezelf af. Laat het me uitleggen.

Laag op laag
Juist uit liefde van je ouders (goed of fout) krijg je de ene boodschap na de andere wat zorgt dat jij dingen gaat geloven en een nieuwe laag over jou heen vormt.  Het zijn deze eerste lagen die het meest van invloed zijn op je leven. Ze vormen de filter waarmee jij de wereld in kijkt. Je ouders geven je de normen en waarden mee die zij belangrijk vinden. Hun visie, hoe zij in het leven staan. Ze laten jou dit dagelijks zien door hun eigen gedrag en dus kopieer je dat. Niet eens bewust. Maar voor jou is dat normaal. Dat is jouw kader. Je ziet hoe ze met conflicten omgaan, met emoties, met overvloed of schaarste. Alles wat je ziet maak je eigen en verwerk je en voelt als zijnde dat jij dat bent.

Maar eigenlijk is het jou ware ik, omhuld in de lagen van je ouders. Dit hou je altijd bij je en is de basis voor als je wereld groter wordt en je steeds meer de buitenwereld in trekt. Eerst naar de lagere school, sportclubjes, vrienden, de middelbare school, studietijd, werk. De wereld wordt steeds groter en je ervaart het leven zoals het jou geleerd is vanuit je gezin van herkomst. Jouw denkwijze trekt situaties aan en ervaringen. Ze zeggen wel eens vaker dat succes de uitkomst is van je eigen denkwijze.

Door allerlei ervaringen voeg je zelf steeds meer lagen toe. Om pijn te vermijden. Je wil niet gekwetst worden, afgewezen of buitengesloten. Dus de lagen helpen jou. Echter, hoe meer lagen jij om je heen trekt, uit bescherming en als afweermechanisme, hoe moeilijker het wordt om jezelf te zijn. Je draagt zoveel bij je dat je op een gegeven moment drukker bent met dat allemaal in de juiste plooi te houden dan gewoon te leven. En dat is waar veel mensen mee bezig zijn. Hoe hou ik het mooi naar de buitenwereld toe. Maar al die lagen zijn moeilijk in de plooi te houden. Hoe meer er zijn hoe lastiger het wordt. Want sommige lagen staan lijnrecht tegenover elkaar. Hoe hou je dit vol?

Wake up call
En dan is daar het universum. Die zegt, joh, je hebt nu genoeg geleerd. Genoeg ervaringen opgedaan, het wordt tijd dat je jezelf weer gaat onthullen. Dat je gaat leren van alle lessen die je hebt ontvangen in je leven. Want al die lessen zijn er om jou te trainen, te vormen, op te leiden om later jouw kennis en kunde door te geven. Aan je kinderen of aan cliënten, aan vrienden en familie.  Ergens in je leven ontvang je een wake up call. De situatie, jouw leven wordt ondraaglijk. Het maakt, dat wat je al die jaren deed, niet meer werkt.  Je kan de lagen niet meer in de plooi houden en je voelt dat ze beginnen te verschuiven. Ze willen van je afglijden maar voor jou is dat het meest beangstigende. Je verliest de controle, want wat nu als je loslaat. Wat komt er dan tevoorschijn. In je achterhoofd denk je dat je niet goed genoeg bent. Dat je al die lagen nodig hebt om dat te verbloemen.  Je bent hier altijd zo druk mee geweest dat je niet meer weet wie je nu eigenlijk werkelijk bent en wat jij wil.

En al die gedachten die je hebt, de angsten die je hebt maken dat je inmiddels zover van jezelf af staat dat het leven (universum) zorgt voor drama. Steeds meer drama want als de situatie maar ernstig genoeg is waar je je in bevind dan wil je ook de verandering. Dan voel je aan alles dat het tijd is geworden om al die lagen aan te gaan kijken. Omdat je aan alles voelt dat zoals het nu gaat, niet meer voor je werkt. Al die lagen die jou tegen houden van zijn wie je wil zijn, die mag je gaan onderzoeken en stuk voor stuk los gaan laten. De mooie stukken leg je apart neer om te bewaren en de vervelende stukken die jou niet meer dienen laat je los. Door het te verwerken, het in de juiste perspectief te plaatsen of simpelweg te helen. En zo vind je je weg weer terug naar wie je bent en wie je wil zijn.

Ik ben hier al 16 jaar mee bezig. Vele lagen zijn inmiddels verwijderd. Er blijven er altijd nog een paar bij me. En dat is okee. Omdat ik ook in verbinding sta met mijn kern. Juist door die verbinding te maken van ver buitenaf kon ik in samenwerking met mijn eigen ik, mezelf bevrijden van alles wat ik dacht en denk te moeten doen. Het is mijn leven en ik vorm het zoals ik het wil. Omdat ik het waard ben.
En natuurlijk zitten sommige dingen zo diep verankerd dat ik daar waarschijnlijk mijn leven lang mee bezig ben. Dat is okee. Veel heb ik zelfstandig kunnen doen en waar ik echt er niet bij kwam doordat ik dan net dieper moest gaan wat mezelf niet lukte zocht ik hulp. Dan keek er iemand mee van buitenaf om een opening te kunnen vinden waardoor ik weer verder kon. Dat is zo fijn, dat het ook juist dat is wat ik doe. Ik geloof dat je zelf een heel eind kan komen en bij sommige diep verankerde stukken met hulp weer verder kan.

En jij? Heb jij enig idee hoe het met jouw lagen gesteld is? Hoe ga jij hiermee om? Ik hoor het graag.

Wil jij inspiratie en blogs in je mailbox ontvangen? Schrijf je dan nu in!

* Verplicht invullen

Recente reacties

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.