Neem je verantwoording

Ik zie mezelf nog zitten, op een bankje, in Maastricht in gesprek met mijn ouders. Zonnetje scheen maar ik was intens verdrietig. Na een paar jaar flierefluiten en de wereld rondreizen probeerde ik mijn leven in Nederland weer op te pakken. Ik was weer als een serveerster gaan werken en was daar niet op mijn plek. Ik werd geconfronteerd met de realiteit dat als ik verder niks zou doen, dit mijn werk zou zijn. Ik voelde echter aan alles dat er meer voor mij in het verschiet lag. Ik had (en heb) een heldere kijk op hoe ik denk dat je efficiënt en effectief kunt werken maar had bij lange na niet de invloed om dit te veranderen. En dat leverde frustraties op. Het liefst had ik mijn spullen weer gepakt en was weer gaan reizen. Besefte ergens ook dat dat meer een vlucht zou zijn.

En daar op dat bankje kreeg ik een wijze les van mijn vader. Meidje, meidje, je kan wel van alles roepen en denken het beter te weten, maar als je echt iets wil bereiken dan zal je zelf wat moeten gaan doen. Huh? Nee pa, je moet nu zeggen hoe vervelend het voor mij is. En dat deed hij niet. Hij wees mij op mijn verantwoordelijkheid voor mijn eigen leven. Nu waardeer ik het, maar toen….

Hoe dan ook het heeft mijn leven veranderd. Na het zoveelste conflict op mijn werk nam ik op staande voet ontslag op vrijdag en had mij maandag daaropvolgend ingeschreven bij de hogere hotelschool. Zocht een bijbaantje om de huur te kunnen betalen en 2 maanden later zat ik ineens weer fulltime op school.
Het was een jaar afzien, enorm veel leren, in de weekenden beunen en ook genieten. Genieten omdat ik zoveel leerde. Ineens een hele andere kijk kreeg op de horeca. Waar ik vroeger keek o lekker menu hebben ze hier, kon ik nu de omzetprognose berekenen, efficiency van de kaart zien en welk opslagcapaciteit er nodig zou zijn, om maar wat te noemen.

Ik hoor je denken, waar wil je naar toe met dit verhaal Joan?
Heel simpel. Vaak als we tegen een blokkade aanlopen, denken we te weten waar dat door komt. We geven anderen de schuld en zien alleen dat wat ons op onze plaats houdt. En hoewel we vooruit willen zit er een tegenstrijdigheid in, want je komt niet in beweging. En dat komt doordat je het buiten jezelf legt. En alles wat je buiten jezelf legt haalt bij jou de kracht weg. De kracht om stappen te zetten of keuzes te maken die in jouw belang zijn. Om te doen wat voor jou goed voelt. Je zit namelijk in een afwachtende houding en dan kan je met een beetje pech wachten tot je een ons weegt. Want de buitenwereld is niet met jouw belang bezig. Dat is jouw taak.

Neem de verantwoording. Je herkent dit soort situaties doordat je

  • Het gevoel hebt machteloos te zijn.
  • Je focus vooral ligt bij wat anderen verkeerd doen
  • Je steeds weer dezelfde uitdagingen tegen het lijf loopt
  • Je maar geen veranderingen kan zien

Als je dit herkent, vraag jezelf dan eens af waar zou je een andere keuze kunnen maken?
Schrijf de situatie in een notendop op een a4, leg het op de grond, doe een stap naar achteren en kijk eens of je een andere weg ziet die je zou kunnen bewandelen. Bv.
Door afstand te nemen van de situatie.
Door zelf keuzes te maken ipv dit aan een ander over te laten.
Door juist toenadering te zoeken en de confrontatie aan te gaan met dat wat je maar uit de weg gaat.

Natuurlijk kan ik je hiermee helpen in een intensieve sessie.
Maar los van mijn hulp, als je heel eerlijk bent, kan je al veel zelf doen. Kijk naar daar waar je invloed ligt en maak bewuste keuzes. Wat wil je veranderen en wat doe je daar zelf voor om dit verlangen waar te maken.
Is het eng? Hell ja, want je gaat waarschijnlijk buiten je comfortzone. Maar ik garandeer jou dat als je voorbij de blokkade gaat er zoveel moois op jou ligt te wachten. Er zijn nieuwe kansen en mogelijkheden. En door gehoor te geven aan je eigen gevoel voel je zoveel meer eigenwaarde en zelfliefde. Dat alleen al geeft je een enorme boost.

Ik deel dit in de hoop dat ik je kan inspireren om dit keer wel een situatie te doorbreken of op zijn minst je naar je eigen impact te laten kijken. Er zijn altijd mogelijkheden en keuzes als jij ze wil zien 😉

Laat je mij weten wat deze blog met jou doet? Of heb je vragen? Mail me gerust.

Wil jij inspiratie en blogs in je mailbox ontvangen? Schrijf je dan nu in!

* Verplicht invullen

Recente reacties

Onder hoeveel lagen zit jij verscholen?

Onder hoeveel lagen zit jij verscholen?

Zoals ik het zie worden we puur geboren. We zijn wie we zijn en dan worden we letterlijk meteen toegedekt door laagjes stof. Daarna gaat dit figuurlijk verder met boodschappen die we ontvangen van de buitenwereld. We leren hoe we moeten gedragen om aandacht te krijgen, gezien te worden en liefde te ontvangen. Door al die lagen eigen te maken sta je steeds verder van jezelf af. Laat het me uitleggen.

Laag op laag
Juist uit liefde van je ouders (goed of fout) krijg je de ene boodschap na de andere wat zorgt dat jij dingen gaat geloven en een nieuwe laag over jou heen vormt.  Het zijn deze eerste lagen die het meest van invloed zijn op je leven. Ze vormen de filter waarmee jij de wereld in kijkt. Je ouders geven je de normen en waarden mee die zij belangrijk vinden. Hun visie, hoe zij in het leven staan. Ze laten jou dit dagelijks zien door hun eigen gedrag en dus kopieer je dat. Niet eens bewust. Maar voor jou is dat normaal. Dat is jouw kader. Je ziet hoe ze met conflicten omgaan, met emoties, met overvloed of schaarste. Alles wat je ziet maak je eigen en verwerk je en voelt als zijnde dat jij dat bent.

Maar eigenlijk is het jou ware ik, omhuld in de lagen van je ouders. Dit hou je altijd bij je en is de basis voor als je wereld groter wordt en je steeds meer de buitenwereld in trekt. Eerst naar de lagere school, sportclubjes, vrienden, de middelbare school, studietijd, werk. De wereld wordt steeds groter en je ervaart het leven zoals het jou geleerd is vanuit je gezin van herkomst. Jouw denkwijze trekt situaties aan en ervaringen. Ze zeggen wel eens vaker dat succes de uitkomst is van je eigen denkwijze.

Door allerlei ervaringen voeg je zelf steeds meer lagen toe. Om pijn te vermijden. Je wil niet gekwetst worden, afgewezen of buitengesloten. Dus de lagen helpen jou. Echter, hoe meer lagen jij om je heen trekt, uit bescherming en als afweermechanisme, hoe moeilijker het wordt om jezelf te zijn. Je draagt zoveel bij je dat je op een gegeven moment drukker bent met dat allemaal in de juiste plooi te houden dan gewoon te leven. En dat is waar veel mensen mee bezig zijn. Hoe hou ik het mooi naar de buitenwereld toe. Maar al die lagen zijn moeilijk in de plooi te houden. Hoe meer er zijn hoe lastiger het wordt. Want sommige lagen staan lijnrecht tegenover elkaar. Hoe hou je dit vol?

Wake up call
En dan is daar het universum. Die zegt, joh, je hebt nu genoeg geleerd. Genoeg ervaringen opgedaan, het wordt tijd dat je jezelf weer gaat onthullen. Dat je gaat leren van alle lessen die je hebt ontvangen in je leven. Want al die lessen zijn er om jou te trainen, te vormen, op te leiden om later jouw kennis en kunde door te geven. Aan je kinderen of aan cliënten, aan vrienden en familie.  Ergens in je leven ontvang je een wake up call. De situatie, jouw leven wordt ondraaglijk. Het maakt, dat wat je al die jaren deed, niet meer werkt.  Je kan de lagen niet meer in de plooi houden en je voelt dat ze beginnen te verschuiven. Ze willen van je afglijden maar voor jou is dat het meest beangstigende. Je verliest de controle, want wat nu als je loslaat. Wat komt er dan tevoorschijn. In je achterhoofd denk je dat je niet goed genoeg bent. Dat je al die lagen nodig hebt om dat te verbloemen.  Je bent hier altijd zo druk mee geweest dat je niet meer weet wie je nu eigenlijk werkelijk bent en wat jij wil.

En al die gedachten die je hebt, de angsten die je hebt maken dat je inmiddels zover van jezelf af staat dat het leven (universum) zorgt voor drama. Steeds meer drama want als de situatie maar ernstig genoeg is waar je je in bevind dan wil je ook de verandering. Dan voel je aan alles dat het tijd is geworden om al die lagen aan te gaan kijken. Omdat je aan alles voelt dat zoals het nu gaat, niet meer voor je werkt. Al die lagen die jou tegen houden van zijn wie je wil zijn, die mag je gaan onderzoeken en stuk voor stuk los gaan laten. De mooie stukken leg je apart neer om te bewaren en de vervelende stukken die jou niet meer dienen laat je los. Door het te verwerken, het in de juiste perspectief te plaatsen of simpelweg te helen. En zo vind je je weg weer terug naar wie je bent en wie je wil zijn.

Ik ben hier al 16 jaar mee bezig. Vele lagen zijn inmiddels verwijderd. Er blijven er altijd nog een paar bij me. En dat is okee. Omdat ik ook in verbinding sta met mijn kern. Juist door die verbinding te maken van ver buitenaf kon ik in samenwerking met mijn eigen ik, mezelf bevrijden van alles wat ik dacht en denk te moeten doen. Het is mijn leven en ik vorm het zoals ik het wil. Omdat ik het waard ben.
En natuurlijk zitten sommige dingen zo diep verankerd dat ik daar waarschijnlijk mijn leven lang mee bezig ben. Dat is okee. Veel heb ik zelfstandig kunnen doen en waar ik echt er niet bij kwam doordat ik dan net dieper moest gaan wat mezelf niet lukte zocht ik hulp. Dan keek er iemand mee van buitenaf om een opening te kunnen vinden waardoor ik weer verder kon. Dat is zo fijn, dat het ook juist dat is wat ik doe. Ik geloof dat je zelf een heel eind kan komen en bij sommige diep verankerde stukken met hulp weer verder kan.

En jij? Heb jij enig idee hoe het met jouw lagen gesteld is? Hoe ga jij hiermee om? Ik hoor het graag.

Wil jij inspiratie en blogs in je mailbox ontvangen? Schrijf je dan nu in!

* Verplicht invullen

Recente reacties